Δικαιολογημένα, η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων ανησυχεί για το μείζον πρόβλημα που προκαλεί στη χώρα μας η ανεξέλεγκτη είσοδος χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, που απειλούν να αλλοιώσουν την κοινωνική σύνθεση και να δοκιμάσουν την κοινωνική συνοχή της χώρας μας σε συνθήκες αντίξοες κι εποχές λιτότητας και φτώχειας.
Για μένα όμως ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα από την παράνομη μετανάστευση στο τόπο μας, είναι η άλλη μετανάστευση. Η πιο θλιβερή κι οδυνηρή. Ο εκπατρισμός δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων νέων ελλήνων, (κάποιοι φτάνουν να τους υπολογίσουν σε πάνω από 400.000), που με τα πτυχία τους στο χέρι, που τους είναι εντελώς άχρηστα στην Ελλάδα, μεταναστεύουν σε άλλες χώρες της εε αναζητώντας αξιοπρεπή εργασία και καλύτερες προοπτικές στη ζωή τους.
Η ψυχή μου πονά γι΄αυτή την εκροή τόσων νέων ανθρώπων. Γι΄αυτή τη νέα προσφυγιά που υφίσταται η πατρίδα μας. Αποτελεί έγκλημα για τον παρόν και το μέλλον της χώρας. Γνωρίζω ότι αύριο μεταξύ αυτών των μεταναστών μπορεί να είναι και τα δικά μου παιδιά. Κι αγωνιώ για το μέλλον της Ελλάδας, που εξαιτίας και του μείζονος δημογραφικού προβλήματος, κινδυνεύει να απομείνει χώρα γερόντων. Και μάλιστα πολύ σύντομα.
Αν αυτό το κύμα της ελληνικής μετανάστευσης προς την Ευρώπη, την Αμερική αλλά και την Αυστραλία συνεχισθεί το μέλλον του ελληνισμού προοιωνίζεται ζοφερό. Κι αποτελεί δυστύχημα ότι οι κατώτεροι των περιστάσεων πολιτικοί μας, στο σύνολό τους αποφεύγουν καν να συζητήσουν αυτό το μείζον εθνικό ζήτημα. Πρέπει να αντιδράσουμε και να αλλάξουμε αυτή τη ροή, εις πείσμα των άχρηστων κομμάτων και πολιτικών. Τα ελληνόπουλα πρέπει να μείνουν στον τόπο τους. Μέσα σε συνθήκες ανάπτυξης και προοπτικής…
