Από το 2008 και ύστερα όταν και η Fed κλήθηκε να διασώσει την παγκόσμια οικονομία από τις επιπτώσεις της χειρότερης κρίσης της σύγχρονης ιστορίας, οι επενδυτές κρατούσαν την αναπνοή τους κάθε φορά που η Fed συνεδρίαζε, μίλαγε, δρούσε. Και αυτό δεν έχει αποτελέσει εξαίρεση όλα αυτά τα χρόνια. Αν και το QE θεωρητικά έχει τελειώσει εδώ και αρκετούς μήνες, τα επιτόκια παραμένουν σε μηδενικά επίπεδα.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις των στελεχών της Fed, οι αναλύσεις που έχουν τα μέλη της FOMC δείχνουν ότι οι Αμερικανικοί καταναλωτές ξοδεύουν και ότι η ανεργία μειώνεται. Αλλά αν κάποιος ζει στην Αμερική, καταλαβαίνει ότι οι Αμερικανοί αγοράζουν iPhone και πληρώνουν ακριβά την υγεία τους. Καμία άλλη δαπάνη δε γίνεται όταν μάλιστα η αύξηση στους μισθούς είναι μηδενική.
Αν και οι τιμές κατοικιών αυξάνονται διαρκώς, η μέση τιμή κτήσης ενός σπιτιού είναι χαμηλότερη από $200.000 όταν πριν από την κρίση ήταν πάνω από $300.000. Οι πωλήσεις απέχουν σημαντικά από τα προ της κρίσης υψηλά.
Την ώρα που η Fed ανησυχεί για τον αποπληθωρισμό, οι μόνες τιμές που μειώνονται είναι αυτές της ενέργειας. Το κόστος απόκτησης κατοικίας αυξάνεται, το κόστος ιατρο-φαρμακευτικής περίθαλψης αυξάνεται, τα δίδακτρα αυξάνονται. Τίποτα από αυτά δεν υπολογίζεται από τη Fed στις μετρήσεις για τον πληθωρισμό. Αλλά όλα αυτά «ροκανίζουν» το διαθέσιμο εισόδημα σε ένα περιβάλλον μηδενικού πληθωρισμού.
Όπως έχουμε αναφέρει δεκάδες φορές, το QE βοήθησε τις αγορές να κινηθούν υψηλότερα, αλλά δεν έκανε απολύτως τίποτα για να ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να επενδύσουν, να αυξήσουν τα κέρδη τους και να προσλάβουν περισσότερους εργαζόμενους. Παρόλα αυτά όμως, τις ενθάρρυνε να αγοράσουν ακόμα περισσότερες μετοχές τους για να στηρίζουν την κερδοφορία τους.
Με το QE να έχει ολοκληρωθεί εδώ και σχεδόν ένα χρόνο, οι μετοχές παραμένουν στα ιστορικά τους υψηλά, τα επιτόκια παραμένουν στο μηδέν, οι μισθοί είναι καθηλωμένοι και ο πληθωρισμός απέχει από το στόχο 2,0% της Fed.
Ως εκ τούτου, η Fed δεν έχει κανένα θετικό στοιχείο που θα μπορούσε να «σπρώξει» προς μια αύξηση των επιτοκίων του δολαρίου το Δεκέμβριο. Όχι γιατί δε θέλει, αλλά γιατί δε μπορεί. Και δε μπορεί γιατί η αμερικανική οικονομία δεν ανταποκρίθηκε στη «φαρμακευτική» της αγωγή.
