Ηρωολατρεία χωρίς ερωτήσεις – το μόνιμο πολιτικό μας αυτογκόλ
Η κατασκευή «ηρώων» χωρίς ερωτήσεις είναι ίσως η πιο επικίνδυνη πολιτική συνήθεια της ελληνικής κοινωνίας.
Κυριακή, 08 Φεβρουαρίου
«Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός»
Η τελευταία μέτρηση της Interview προκάλεσε έντονη συζήτηση, όχι τόσο για τις επιμέρους διαφορές των ποσοστών, όσο για το τι πραγματικά αποτυπώνει.
«Άλλο η κάθαρση και άλλο η κατεδάφιση»
«Ήρθε η ώρα να φύγουν όλοι αυτοί οι ξεφτιλισμένοι και να κυβερνήσει μία από μας». Η φράση δεν ειπώθηκε σε πάνελ ή σε προεκλογική συγκέντρωση. Ειπώθηκε πίσω από τον πάγκο ενός περιπτέρου,
Ανάλογα με τον μήνα που διανύουμε, αλλάζουμε και τις προτεραιότητες μας
Ξέρετε ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας; Ότι ανάλογα με τη συγκυρία απαιτούμε να κατευθυνθεί όλο το δημόσιο ταμείο στην επίλυση του προβλήματος που μας ταλανίζει εκείνη τη στιγμή, δίχως κανείς
Εκλογές στο τέλος της τετραετίας και με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο
Δεν πιστεύω ότι ο Μητσοτάκης θα αλλάξει τον εκλογικό νόμο που ισχύει σήμερα. Κι ας το είπε ο Άδωνις. Ο οποίος τίποτα και ποτέ δεν λέει τυχαία.
Κάποιοι πάντα θα περισσεύουν
Το πρόβλημα που παγίως έχουν οι πρωθυπουργοί, είναι ότι για να κυβερνήσουν, πρέπει να εκλέξουν 151 βουλευτές, αλλά μετά δεν γίνεται να ορκίσουν και 151 υπουργούς. Κάποιοι πάντα θα περισσεύουν.
Ξεσαλώνουν εναντίον των συντρόφων τους δίχως την παραμικρή αιδώ
«Είμαστε πάντα αισιόδοξοι και τις δυσκολίες έχουμε μάθει να τις ξεπερνάμε συλλογικά.» Τάδε έφη Νίκος Παπάς στη συμπρωτεύουσα, ερωτηθείς από συναδέλφους δημοσιογράφους για την κατάσταση που επικρατεί στον Σύριζα.
Δεν έχουν ιδέα πού να πάνε και τί να κάνουν
Το ερώτημα δεν είναι αν θα φύγουν από τον Σύριζα όσοι κάνουν αντιπολίτευση στον Κασσελάκη. Θα φύγουν ούτως ή άλλως και αν δεν το αποφασίσουν οι ίδιοι, θα τους εκπαραθυρώσει ο Στέφανος.
Κατάντια
Έχω βαρεθεί να διαβάζω και να γράφω για την κατάντια του Σύριζα.
Και τώρα κλαίνε…
Αυτό που βιώνουν φέτος η Μύκονος και η Σαντορίνη με τη σημαντική πτώση της επισκεψιμότητάς τους, ήταν εύκολα προβλέψιμο για όποιον έχει κοινό νου. Πλην συνήθως, η απληστία “σκοτώνει” την κοινή λογική.
Διάγω τις πιο απολίτικες… διακοπές της ζωής μου
Είμαι στο χωριό μου για την καλοκαιρινή μου ξεκούραση, ανάμεσα σε παλιούς γνωστούς, συγγενείς, φίλους. Κουβεντιάζουμε με τις ώρες, συζητούμε ό,τι μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου. Από τα πιο σοβαρά,
Πως είναι δυνατόν αυτοί οι τύποι να κυβέρνησαν τη χώρα;
Έχω καιρό να ασχοληθώ με τον Σύριζα. Επίτηδες. Νιώθω αμηχανία μ’ αυτά που βλέπω να συμβαίνουν εκεί μέσα. Όταν πρωτοβγήκε ο Στέφανος αρχηγός, είπα χαιρέκακα «οδεύουν προς το τέλος που τους ταιριάζει».
Γέμισε ο κόσμος γδάρτες και σύντομα τα γδαρμένα πελατάκια θα πάνε αλλού…
Ξέρω είστε υπό την επήρεια διπλού ή και τριπλού σοκ. Από τη μια η δολοφονική απόπειρα κατά του Τραμπ, από την άλλη οι λογαριασμοί ρεύματος, και πιο πέρα τα εισιτήρια για το
