Την εκτίμηση ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να παρουσιάσει πολύ μεγαλύτερη ανάπτυξη από ό, τι αναμένεται σήμερα αναμένεται εάν επιστρέψει πάλι η εμπιστοσύνη εκφράζει ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών, Πιερ Πάολο Παντοάν, σε σημερινή συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ», τονίζοντας ταυτόχρονα πως θα πρέπει επειγόντως να φέρει σε τάξη τα δημοσιονομικά της.
Ο Ιταλός υπουργός, τονίζοντας ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε ανάμεσα στην Ευρωζώνη και στην Ελλάδα αποτελεί μία μεγάλη επιτυχία, επισημαίνει πως συμφωνήθηκε η χρηματοδότηση και η Αθήνα συναίνεσε στα αναγκαία μεταρρυθμιστικά μέτρα.
Ο ίδιος παρατηρεί στη συνέχεια πως υπήρξε μια σειρά χωρών που βίωσαν μία βαθιά ύφεση και που στο μεταξύ μπόρεσαν να ανακάμψουν και πάλι, όπως η Ιρλανδία ή η Ισπανία, καθώς, όπως λέει, αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι οι χώρες αυτές εφάρμοσαν σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Στην ίδια συνέντευξη, ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών επισημαίνει ότι, λόγω γεωγραφικής θέσης, η Ελλάδα και η Ιταλία, ευρισκόμενες στη νότια πλευρά της Ευρώπης δέχονται το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων, ενώ εδώ και πολλά χρόνια οι ιταλικές Αρχές καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες και η Ιταλία για πολύ καιρό έφερε τελείως μόνη της το βάρος που συνδέεται με τη ροή προσφύγων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, για πολύ καιρό οι άλλες χώρες διατύπωναν την άποψη ότι επρόκειτο για τα δικά της σύνορα και για δική της υπόθεση, αυτό όμως αντιβαίνει στις αρχές μιας ενωμένης Ευρώπης, καθώς η Μεσόγειος δεν είναι μόνον το σύνορο της Ιταλίας, αλλά είναι το σύνορο της Ευρώπης, και στο μεταξύ αυτό πλέον αναγνωρίζεται.
Σημειώνει ότι τα ποσά που δαπανά η Ιταλία, αφενός, για τη διάσωση ανθρώπινων ζωών στη Μεσόγειο και, αφετέρου, για τη μέριμνα των μεταναστών είναι τεράστια και τονίζει ότι οι δαπάνες των χωρών που πλήττονται από την προσφυγική κρίση, θα πρέπει να θεωρούνται ως ένα είδος παροχής υπηρεσιών προς την Ευρώπη και για αυτό θα πρέπει να θεσπιστούν ανάλογοι κοινοί κανόνες.
Προσθέτει δε, ότι ο ίδιος υποστηρίζει πλήρως την πρόταση του Αυστριακού ομολόγου του, Χανς Γέργκ Σέλινγκ, να μην συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό του διαρθρωτικού ελλείμματος οι δαπάνες που γίνονται για τους πρόσφυγες.
