Ηρωολατρεία χωρίς ερωτήσεις – το μόνιμο πολιτικό μας αυτογκόλ
Η κατασκευή «ηρώων» χωρίς ερωτήσεις είναι ίσως η πιο επικίνδυνη πολιτική συνήθεια της ελληνικής κοινωνίας.
Κυριακή, 08 Φεβρουαρίου
«Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός»
Η τελευταία μέτρηση της Interview προκάλεσε έντονη συζήτηση, όχι τόσο για τις επιμέρους διαφορές των ποσοστών, όσο για το τι πραγματικά αποτυπώνει.
«Άλλο η κάθαρση και άλλο η κατεδάφιση»
«Ήρθε η ώρα να φύγουν όλοι αυτοί οι ξεφτιλισμένοι και να κυβερνήσει μία από μας». Η φράση δεν ειπώθηκε σε πάνελ ή σε προεκλογική συγκέντρωση. Ειπώθηκε πίσω από τον πάγκο ενός περιπτέρου,
«Πήραμε τη ζωή μας λάθος»
Βλέποντας την ακροτελεύτια παράσταση του τσίρκου που λέγεται Σύριζα, αναρωτιέμαι αν υπάρχει κανείς σ’ αυτόν τον χώρο που ένιωσε ότι δεν συντρίβεται μόνο το κόμμα του, αλλά η γενιά του.
Ούτε από πού έρχονται ξέρουν, ούτε που θέλουν να πάνε εξηγούν
Η εσωκομματική αντιπολίτευση του Σύριζα, διαγραμμένη ήδη ή υποψήφια προς διαγραφή, στις δηλώσεις και στα κείμενα της κατηγορεί τον Κασσελάκη ότι θέλει να πάρει το κόμμα από την Αριστερά και να το
Με τον ενιαίο Σύριζα τελειώσαμε…
Δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος εκεί μέσα, πάντως αντιληφθήκαμε οριστικά ότι με τον ενιαίο Σύριζα τελειώσαμε. Όπως όλα δείχνουν, θα γίνουν δυο κομμάτια. Το ένα θα είναι αναβίωση του Σύριζα
Καθόμαστε σε μια γωνιά και τους χαζεύουμε χαμογελώντας…
Να σας πω τώρα ότι τους λυπάμαι, έτσι που κατάντησαν; Θα πω ψέματα. Να πω ότι δεν χαμογέλασα ακούγοντας τον Κούλογλου να μιλά στην εκπομπή μου ή παρακολουθώντας τον Φίλη να μιλά
«Αλληλομισούνται»
Τους συναντώ κάθε μέρα και κουβεντιάζω μαζί τους, πριν και μετά την παρουσία τους στο τηλεοπτικό στούντιο. Πότε είναι οπαδοί και συνεργάτες του Κασσελάκη, πότε ανήκουν στην αριστερή αντιπολίτευση.
Δεν υπάρχει σωσμός απ’ αυτόν…
«Θέλω να έρθει έστω μια μοναδική μέρα της ζωής μου, που δεν θα ακούσω τη λέξη Κασσελάκης», μουρμούρισε ανάμεσα στα δόντια του φίλος μου. Δεν το έλεγε σε μένα που ήμουν δίπλα
Επί του παρόντος, όλα του ‘ρχονται ζάχαρη του Στέφανου…
Ρωτώ τους Συριζαίους τι πιστεύουν ότι θα κάνει ο καινούριος αρχηγός τους. Ανεξαρτήτως αν ψήφισαν τον νικητή ή την ηττημένη, αν δεν είναι στον τηλεοπτικό αέρα όπου πάντα λένε αυτά που πρέπει
Τώρα, θέλουμε δεν θέλουμε, στο σκηνικό μας υπάρχει ένας Κασσελάκης
Άλλοι γέλασαν κι άλλοι έκλαψαν με τη θυελλώδη αναρρίχηση Κασσελάκη στην ηγεσία του Σύριζα. Άλλοι απλώς γούρλωσαν τα μάτια γεμάτοι κατάπληξη, άλλοι ένιωσαν να ξαναγεννιέται η πεθαμένη τους ελπίδα.
Μετά… εμφανίστηκε ο Κασσελάκης, σαν σταρ του Χόλυγουντ
Δεν αποκλείω διόλου την πιθανότητα, το φαινόμενο Κασσελάκη να στέλνει μηνύματα σ’ ολόκληρη την ελληνική κοινωνία (και δια αυτής σε όλα τα πολιτικά κόμματα), αλλά ας μην το παρακάνουμε στις γενικεύσεις γιατί
Τι να έλεγαν; Σιγά το νεράκι;
«Ναι, ήταν πολύ έντονα τα φυσικά φαινόμενα, αλλά…». «Ναι, έπεσε τετραπλάσιος όγκος νερού απ’ όσο είχε πέσει στον Ιανό, όμως…». «Ναι, τώρα που δίνεται η μάχη δεν έχει θέση η πολιτική κριτική
