Με αφορμή τη μαύρη επέτειο από τη καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι Αττικής τον Ιούλιο του 2018, η σκέψη μου ταξίδεψε στα γεγονότα με τα περισσότερα θύματα τα τελευταία 25 χρόνια στην Ελλάδα.
Είναι ωραίοι, είναι καλοντυμένοι, είναι χαμογελαστοί, είναι οικογενειάρχες, είναι σπουδαγμένοι, είναι εργαζόμενοι, είναι ανθρώπινοι, είναι χριστιανοί, είναι Έλληνες.
Στο άκουσα της απώλειας γέμισε ο κόσμος μελωδίες. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τραγούδια, ποιήματα, ιστορίες, φωτογραφίες, μνήμες, ανατριχίλα, περηφάνια
Η αλήθεια είναι ότι με την σταδιακή άρση των μέτρων και μετά το 6μηνο lockdown ο κόσμος μέσα δεν μπορεί. Τι κι αν έλειψαν οι αγκαλιές, τα φιλιά, τα αγγίγματα
Μαζί με την έλευση του ιού, χάσαμε τον ύπνο μας, τα μάτια μας ζαλίστηκαν απ’ την αριθμολαγνία των κρουσμάτων, των δεικτών, των θανάτων, τα οικονομικά βούλιαξαν